Kochać to nie znaczy być szczęśliwym 24 godziny na dobę. Czasami znaczy to także cierpieć, nawet momentami bardzo ciężko

ZDOBYTA III

ANIA

Masz złe przeczucia i z dużym niepokojem oglądasz z trybun ostatni mecz o 3 miejsce mistrzostw Polski. Drużyna Łukasza prowadzi 2-1 i są o krok od wielkiego sukcesu, a tobie drżą ręce i zaciskasz nerwowo palce na udach. Podążasz wzrokiem za Łukaszem przyglądając się każdemu jego ruchowi i podziwiasz jego skoordynowane ruchy, pełne gracji pomimo ponad przeciętnego wzrostu i sporej masy.

Cierpnie ci skóra i zastygasz przerażona, gdy twój ukochany upada pod siatką z głośnym krzykiem. Nie wiesz, co się dzieje i co zrobić, gdy koledzy znoszą z boiska skrzywionego z bólu Łukasza. Przemykasz się między kibicami i nie zwracając na siebie uwagi podążasz w kierunku wejścia do szatni tak żeby fizjoterapeuci i sam Łukasz pozwolili ci przejść obok czujnych ochroniarzy. Nie próbujesz go pocieszać, gdy wracacie ze szpitala, bo w sumie i tak nie wiesz, co mogłabyś mu powiedzieć i jak sprawić żeby mniej bolało. Trzymasz go tylko za rękę i pomagasz wysiąść i dostać się do mieszkania. Wysłuchujesz jak mamrocze pod nosem przekleństwa, od których puchną ci uszy, ale wiesz, że wszelka próba interwencji może tylko pogorszyć jego fatalne samopoczucie.

Pomagasz mu się rozebrać i położyć nogę na stoliku w salonie. Wyczuwasz, że jest coraz bardziej rozdrażniony, a lekko nieobecne spojrzenie daje ci do zrozumienia, że leki przeciw bólowe zaczynają działać. 

- Odpocznij, zrobię ci herbatę i pójdziesz się położyć – usiłujesz pogłaskać go po policzku i poprawić mu poduszkę pod karkiem, ale Łukasz odtrąca twoją rękę sprawiając, że czujesz się jak intruz.

- Ne jestem kaleką! Zostaw mnie w spokoju! – warczy na ciebie nawet nie podnosząc oczu.

- Chcę ci tylko pomóc kochanie – nie rezygnujesz z próby nawiązania kontaktu, bo wiesz, ze jest mu w tej chwili bardzo ciężko.

- Jesteś głucha, czy głupia? Chyba się jasno wyraziłem. Wynoś się i zostaw mnie samego! - pierwszy raz Łukasz podnosi na ciebie głos.  Zbierasz nerwowo swoje rzeczy i szybkim krokiem ruszasz w stronę wyjścia.

- Ania poczekaj. Kochanie przepraszam. Mój Boże Ania wróć – nie reagujesz na jego wołanie, bo rozczarowanie sprawia, że chcesz znaleźć się natychmiast z dala od niego. Dopiero głuchy huk i jęk Łukasza zmusza cię do zawrócenia.

Znajdujesz go opartego o kanapę z grymasem bólu na twarzy. Wygląda dużo gorzej niż jeszcze minutę temu, a widok jego coraz bardziej spuchniętej nogi przeraża cię. 

- Aniu nie zostawiaj mnie. Przepraszam, przepraszam – pomagasz mu wrócić na kanapę, ale  dotykając jego rozpalonego czoła wiesz, ze dzieje się coś złego. 

Rozcinasz opatrunek uciskowy na jego stopie i dzwonisz po pogotowie. Nigdy nie widziałaś czegoś takiego i tak szybko podnoszącej się temperatury. Po kilku minutach nie miałaś z nim żadnego kontaktu poza niezrozumiałymi majakami w gorączce.

Nienawidzisz szpitali, ale przez wiele godzin czuwasz przy łóżku Łukasza na zmianę z jego rodzicami. Odczuwasz ogromną ulgę, gdy silny organizm zawodowego sportowca przy pomocy trafionych antybiotyków szybko zwalcza sepsę. Boisz się jednak nawet na chwilę puścić jego rękę, boisz się, że jak wrócisz jego już nie będzie.

Masz na imię Ania i życie pokazuje ci jak niewiele do tej pory przeszłaś i jak niewiele wiesz.

ŁUKASZ

Nie wiesz, co się wokół ciebie dzieje i gdzie jesteś. Ostatnie twoje wspomnienie wiąże się z rozczarowanym spojrzeniem Ani, a potem odpłynąłeś. Rozrywający ból głowy nie pozwala ci otworzyć oczu, a denerwujące pikanie otacza cię z każdej strony i usiłuje zrobić dziurę w mózgu. Rejestrujesz coraz więcej bodźców z zewnątrz, choć ciągle nie wiesz, co jest grane. Jeszcze nigdy nie miałeś tak ogromnego kaca, chyba wyszedłeś z wprawy. Ciekawi cię czy z seksem będzie tak samo.  Ponawiasz próbę podniesienia powiek, ale jasne światło cię oślepia. Wydajesz z siebie jedynie jęk bezsilności i wspomnienia zalewają twoją głowę. Mecz, kontuzja, kłótnia z Anią, a potem totalna pustka. Czyli nie byłeś pijany i nie masz kaca. 

Twoje próby wszelkiego ruchu kończą się fiaskiem, bo coś ciężkiego przygniata twoją prawą rękę. Z wielkim trudem przekręcasz głowę i zdajesz sobie sprawę, że znajdujesz się w szpitalu. Paskudne zielonkawe lamperie i białe sufity nie pozostawiają żadnych złudzeń. Zaczynasz się denerwować i pikanie zdecydowanie przyspiesza. Już prawie całkowicie przytomny rozglądasz się wokół siebie i jedyne, co przykuwa twoją uwagę to ciemna głowa przygniatająca twoją rękę. Anka mocno ściska twoją dłoń, pomimo, iż spokojny oddech świadczy o tym, że śpi siedząc na niskim krzesełku tuż obok twojego łóżka. Zastanawiasz się jak długo tutaj jesteś i jak długo ona przy tobie czuwa. Z wielkim trudem kładziesz drugą rękę na jej głowie, a ona zrywa się jak poparzona nie mogąc uwierzyć, że odzyskałeś świadomość.

- Łukasz! Wreszcie się obudziłeś. Idę po lekarza. Nie ruszaj się – obserwujesz jak wylatuje niczym z procy z twojego pokoju. Zdążyłeś tylko zarejestrować jak bardzo źle wygląda. Miała podkrążone i zaczerwienione oczy, a blada skóra była wręcz przeźroczysta.

Po rutynowych badaniach i zapewnieniach lekarza, że wszystko zmierza w dobrym kierunku zostajecie wreszcie sami.

- Aniu kochanie jak długo tutaj jesteś? Idź do domu. Odpocznij, bo nie chciałbym żebyś dołączyła tutaj do mnie, jako pacjentka – twoja ukochana kręci tylko głową zapewniając cię, że świetnie się czuje i nie ma zamiaru nigdzie iść. Cały czas kurczowo ściska twoją dłoń, co jakiś czas podnosi ją do ust całując i przytulając do policzka.

- Dziękuję Aniu – szepczesz chyba odrobine wzruszony jej opiekuńczością.

- Za co mi dziękujesz? – jest zdziwiona twoim zachowaniem. Przysiada na brzegu lóżka i poprawia ci poduszkę. Jesteś jeszcze zbyt słaby żeby zrobić cokolwiek sam – Prześpij się. Musisz dużo wypoczywać, żeby odzyskać siły.

- Za to, że tutaj jesteś. Za to, że nie zostawiłaś mnie wtedy, gdy na ciebie nakrzyczałem. Jest mi strasznie wstyd – czujesz, że wtedy zawiodłeś wyładowując swoją złość i frustrację na jedynej osobie, której naprawdę na tobie zależy.

- Łukasz to jest większa część tego, co szumnie nazywa się związkiem.  Nie mam doświadczenia, ale to chyba nie tylko randki, śmiechy i pocałunki. Nie wyobrażam sobie, że zostawiłbyś mnie samą w takiej sytuacji.

- Kocham Cię Aniu…..

Masz na imię Łukasz i powiedziałeś na głos to, co już dawno było oczywiste

Prawdziwy mężczyzna każdego dnia uwodzi tę samą kobietę

ZDOBYTA II

ANIA

Ciągle nie możesz się przyzwyczaić do stałej obecności Łukasza w twoim życiu. On zachowuje się bardzo naturalnie trzymając cię za rękę i całując na powitanie i pożegnanie. Ty tak jeszcze nie potrafisz, bo nigdy nie byłaś w związku i nie wiesz jak to jest być kochaną przez mężczyznę i jakie ma to przełożenie na twoją codzienność. Uśmiechasz się na samą myśl o tym ile cierpliwości do twojej osoby ma Łukasz, choć uwielbia wprowadzać cię w zakłopotanie i z jakim uwielbieniem wypowiada się o twoich rumieńcach. Podskakujesz nerwowo na kanapie, gdy twój chłopak wparowuje do mieszkania bez pukania i z ogromnym entuzjazmem łapie cię za policzki swoimi wielkimi dłońmi i całuje soczyście w ustach. Jego oczy wyrażają tyle szczęścia, że sama uśmiechasz się do niego i zarzucasz mu ręce na szyję. 

- Aniu mam do ciebie prośbą i nie przyjmuje odmowy. W sobotę idziemy na bal charytatywny na naszej hali. Zbieramy fundusze na operację serduszka malutkiej córki przewodniczącego klubu kibica. Mała urodziła się z połową serca i musi przejść bardzo kosztowne operacje w Niemczech. Będziesz moją osobą towarzyszącą. Impreza w sobotę – słuchasz z otwartą buzią jego słowotoku i ciężko ci się skupić, bo czekając na odpowiedź Łukasz składa delikatne pocałunki na twojej szyi.

- Zwariowałeś, przecież sobota jest pojutrze. Nie mam sukienki, butów i wiesz, że jestem aspołeczna – nie jesteś przekonana do tego pomysłu, ale jego delikatne usta na skórze szyi skutecznie cię odwodzą od słowa NIE.

- Sprawa sukienki już rozwiązana. Tym zajmą się Zyta i Ziuta i nie bój się nie będzie to nic, w czym będziesz się źle czuć i obiecuję, że nie będzie droga. Nie martw się o moje finanse. – ewidentnie bawi go twoja zdezorientowana mina, a ty dziwisz się jak dobrze zdążył cię poznać przez te kilka tygodni.

- No dobrze, ale jak przyniosę ci wstyd, to nie moja wina – Łukasz zawsze dość nerwowo reaguje na twój brak pewności siebie i nie inaczej jest tym razem.

- Anka nie denerwuj mnie, bo zaraz przełożę cię przez kolano i spiorę na kwaśne jabłko – chciał chyba zabrzmieć groźnie, ale wyszło na to, że wciągnął cię na swoje kolana i całował tak jak nawet nigdy sobie nie wyobrażałaś. Kiedyś uważałaś, że to dziwne i niesmaczne. Teraz pozwalasz mu wsuwać język do swoich ust i z coraz większą wprawą odwzajemniasz jego atak. Drżysz, gdy pozwala sobie wsunąć dłonie pod luźną bluzę i dotyka nagiej skóry pleców. Gdy przyciąga cię jeszcze mocniej do swojego ciała i zaczyna delikatnie kąsać i ssać dolną wargę, to dla ciebie już zbyt wiele bodźców i wiesz, ze musisz to przerwać. Przyjemność, jaką odczuwasz sprawia, że odsuwając się od jego ust oddychasz ciężko i płytko. On się tylko uśmiecha tryumfalnie widząc twoje zdezorientowanie i przyjemność, której wyprzeć się nie możesz.

Masz na imię Ania i dorastasz do świata, w jakim żyjesz!

ŁUKASZ

Przebierasz niecierpliwie nogami czekając aż Anka wyjdzie wreszcie z pokoju i udacie się na bal. Popędzasz Zytę i Ziutę, bo nie masz zamiaru narażać ukochanej na dodatkowy stres, który idzie za spóźnieniem się na imprezę. 

Gdy wreszcie wychodzi oganiając się od natrętnych współlokatorek nie potrafisz oderwać od niej oczu. Wygląda obłędnie w wąskiej, skromnej sukience do kolan i cielistych szpilkach. Jej długie nogi wydają się nie mieć końca, a kobiece kształty mimo, że okryte materiałem po samą szyję przyciągają wzrok bardziej niż gdyby założyła ekstremalną mini i dekolt do pępka. Pod naporem twojego wzroku rumieni się słodko i spuszcza skromnie głowę.

Wchodząc ramię w ramię na elegancko przystrojoną salę czujesz, że wzrok wszystkich zgromadzonych mężczyzn prześlizguje się po jej ciele. Masz wyrzuty sumienia, że chyba zbyt szybko wyciągasz ją do ludzi. Ściskasz tylko pokrzepiająco jej dłoń i zabierasz ją do stolika, przy którym siedzą twoi koledzy z partnerkami. Początki są trudne, ale z czasem i po dwóch lampkach szampana Anka rozluźnia się na tyle, że pozwala ci nawet wyciągnąć się na parkiet. Jesteś najszczęśliwszym facetem na tej planecie, gdy mocno trzymając ją w ramionach wirujesz na parkiecie dotykając jej pleców i chowając twarz w jej włosy. Pachnie tak oszałamiająco, że masz ochotę zabrać ją do domu i kochać do utraty tchu. Nie zrobisz tego jednak, bo szanujesz ją i jej przekonania albo przynajmniej próbujesz opanować swoje libido na tyle żeby dochować jej wierności. 

Przyglądając się jak tańczy z waszym trenerem masz nieodparte wrażenie, że zaciągniesz ją przed ołtarz szybciej niż wszystkim się wydaje. Chcesz ją mieć i coraz trudniej jest ci z tym walczyć. Pragniesz jej ciała, ale nie tylko jej cielesność tak cię pociąga. Nie jest najpiękniejszą kobietą na tej sali, ale napawano najmądrzejszą i żadna inna nie dorasta jej w twoich oczach nawet do pięt.

- Naprawdę świetnie się bawiłam i zebraliśmy sporą sumkę dla tej małej dziewczynki. Dziękuję Łukasz, że zabrałeś mnie ze sobą – żałujesz, że ten wieczór dobiega już końca i przychodzi czas pożegnania pod drzwiami jej mieszkania.

- Cała przyjemność po mojej stronie Aniu – położyłeś dłoń na jej policzku i kciukiem potarłeś jej usta – rozmazała ci się szminka kochanie. Musimy to poprawić.

Przyciągasz ją do siebie i powoli, bardzo powoli zbliżasz twarz do jej ust. Pocałunek jest bardzo delikatny i subtelny. Napawasz się tą chwilą stojąc w półmroku na zimniej klatce schodowej trzymając w ramionach swój największy skarb. Pogłębiając pocałunek cieszysz się, że tak chętnie rozchyla usta pozwalając ci na namiętną grę, na którą z coraz większą pasją odpowiada. Szybko się uczy i wiesz, że będzie wspaniałą kochanką. Popychasz ją lekko na ścianą i przyciskasz do niej napierając całym ciałem. Drży, gdy suniesz językiem po jej odsłoniętej szyi. Wykorzystujesz jej słaby punkt, bo już dawno zorientowałeś się jak bardzo przypadło jej to gustu. Trzymasz rękę tuż nad jej pośladkiem i nie schodzisz niżej, bo powstrzymała twoją dłoń, a obiecałeś, że zawsze zareagujesz na jej protesty. Z niechęcią odrywasz się od niej i z nieskrywaną fascynacją patrzysz na jej opuchnięte usta i czerwone policzki. Wygląda bardzo niewinnie nawet przygwożdżona do ściany przez mężczyznę. Napierasz na nią ciągle biodrami mając nadzieję, że nie do końca zorientuje się jak bardzo podniecony jesteś, albo wręcz przeciwnie chcesz żeby to poczuła. Sam już nie wiesz. Gdy otwiera drzwi od razu słyszycie przeciągły, ekstatyczny jęk i krzyk „Och Zyyyyyyyyyyyyta”.  Śmiejecie się cichutko żeby im nie przeszkadzać.

- Aniu kiedyś ty będziesz moje imię tak wykrzykiwać – szepczesz jej do ucha, całujesz w policzek i odchodzisz w kierunku swojego lokum

Masz na imię Łukasz i uwodzisz kobietę swojego życia!

Kiedy naprawdę zapragniesz miłości - będzie ona czekać na ciebie

ZDOBYTA I

ANIA

Nie zmrużyłaś oka prawie wcale, bo targające tobą emocje sprawiły, iż ta noc była jedną z trudniejszych w twoim życiu. Myjąc zęby przyglądasz się swojej zmęczonej twarzy w łazienkowym lustrze i stwierdzasz, że miłość jest przereklamowana i jeśli tak ma to dalej wyglądać, to ty wysiadasz z tego pociągu. Biorąc prysznic słyszysz podniesione głosy dochodzące z salonu, ale niespecjalnie cię to interesuje, bo dziewczyny lubiły czasem z rana narobić zamieszania kłócąc się o jakąś bzdurę. Gorąca woda sprawia, że się rozluźniasz na tyle, że masz odwagę stawić czoła Łukaszowi i sytuacji, w jakiej się znalazłaś. Na nagie ciało narzucasz długi, puchowy szlafrok zawiązujesz pasek na supeł, rozczesujesz włosy i już z większą chęcią do życia wkraczasz do swojej sypialni.

Zastygasz w bezruchu, gdy przekraczając próg swojego pokoju zauważasz pochyloną sylwetkę wysokiego mężczyzny siedzącego na skraju twojego łóżka. Jeszcze nigdy żaden mężczyzna nie miał okazji wejść do twojej sypialni nawet bez podtekstów erotycznych. Dłuższą chwilę przyglądasz się pogrążonemu w myślach Łukaszowi i ciężko ci sobie nie wyobrażać, że on mógłby być tutaj częstym gościem. Przeraża cię twój tok myślenia i to, że grzeszysz nawet, gdy tylko na niego patrzysz. W tych kilku magicznych dla ciebie momentach podejmujesz życiową decyzję i już wiesz, czego chcesz.  Mężczyzna twoich marzeń jest na wyciągnięcie ręki, ale nie jesteś w stanie wydusić z siebie słowa tylko mu się przyglądasz. Wygląda na zmęczonego, a gdy chowa twarz w dłoniach i kręci głową masz ochotę przytulić się do jego pleców. Chcesz żeby się uśmiechnął, żeby był szczęśliwy – szczęśliwy z tobą!

Cichutko podchodzisz do niego sunąc bosymi stopami po miękkim dywanie i kładziesz mu dłoń na ramieniu.

- Łukasz, co ty tu robisz? – wzdryga się lekko na dźwięk twojego głosu i gwałtownie wstaje wlepiając swoje zielone oczy w twoją twarz.

- Ania musimy porozmawiać. Ja już nie daję rady. Wiesz, ze coś się między nami dzieje, prawda? – kiwasz tylko głową, bo wielka gula w gardle nie pozwala ci niczego powiedzieć. Boisz się, że on ma ci do powiedzenia coś, co złamie ci serce i jeszcze bardziej podkopie twoją i tak już niewielką pewność siebie.

Łukasz przygląda ci się tak intensywnie, że krwisty rumieniec wypływa na twoje policzki i boleśnie zdajesz sobie sprawę, że stoisz przed nim właściwie naga.  Opatulasz się szlafrokiem zaciskając pasek tak mocno aż brakuje ci tchu.

- Ania podobasz mi się, nie mogę przestać o tobie myśleć. Po tym jak wczoraj uciekłaś o mało nie popełniłem największej głupoty w życiu.  Poszedłem do klubu, upiłem się pierwszy raz od bardzo dawna i mnie poniosło z dawną znajomą. Jedyny pożytek z tego taki, że zdałem sobie sprawę, że……..

Masz na imię Ania i boisz się! Boisz się, że będzie cię chciał i boisz się, że nie będzie cię chciał!

ŁUKASZ

-…,chcę tylko ciebie – to wyznanie było trudniejsze niż wszystko, co wcześniej w życiu robiłeś. Nie chcesz zaczynać czegokolwiek na kłamstwie i niedomówieniach. Chcesz żeby wiedziała o tobie wszystko mimo, że to może przysporzyć ci tylko kłopotów – nie jestem idealnym partnerem dla ciebie. Wiesz, że mam sporo za paznokciami, ale sprawiasz, że chcę być innym człowiekiem. Odpowiem na każde twoje pytanie, będę z tobą 100% szczery, ale chcę żebyś spróbowała mnie pokochać.

- Łukasz…. – położyłeś jej palec na ustach powstrzymując ją przed zbyt pochopną odpowiedzią.

- Ciiiii nic jeszcze nie mów. Jeśli przerwiesz moją przemowę, to nie zacznę jej drugi raz – ciężko był ci zebrać myśli mając ją na wyciągnięcie ręki. Wyglądała przepięknie i tak naturalnie bez makijażu z mokrymi włosami i zarumienionymi policzkami. Chciałbyś każdego dnia ją taką oglądać, przytulać, całować i kochać jak wariat. Jak na ponad 30 letniego faceta zachowujesz się nader niedorzecznie, ale zdajesz sobie sprawę, że masz do czynienia z delikatnym kwiatem.

- Nie mogę ci niczego obiecać, choć wiem, że tego potrzebujesz. Nigdy nie rzucam słów na wiatr, ale wbrew pozorom mogę dać ci białą suknię i przysięgę przed ołtarzem, bo w tej kwestii jestem wolnym człowiekiem. Nie mam ślubu kościelnego i nie zdradzałem żony. Jeśli zechcesz poznać przyczyny naszego rozstania, to ci kiedyś opowiem – dziewczyna milczała wpatrując się w ciebie z szeroko otwartymi oczyma. Nie mogłeś nic wyczytać z jej twarzy, bo zawsze w twojej obecności wyglądała na spłoszoną i zawstydzoną.

- Wiem, że masz twarde zasady i przyrzekałaś wytrwać w czystości do ślubu i mogę ci obiecać, że niczego na tobie nie będę wymuszał. Nie dam ci gwarancji, że pomogę ci wytrwać, wręcz przeciwnie będę wodził cię na pokuszenie, będę cię dotykał i całował, ale nie zrobię niczego wbrew tobie. Ania po prostu daj nam szansę, jeśli tylko coś do mnie czujesz. – bierzesz głęboki oddech na zakończenie swojego monologu i z nadzieją w sercu łapiesz ją za rękę.

Te kilka minut jej milczenia dłużyły ci się niemiłosiernie. Cisza cię zabijała i miałeś coraz mniej nadziei i czułeś się jak głupiec otwierając przed nią swoje serce. Gdy wyrywa dłoń z twojej ręki spuszczasz głowę i masz ochotę uciec z tego mieszkania jak najdalej. Zaskakuje cię jednak to, co dzieje się chwilę później. Anka ze łzami w oczach rzuca ci się niespodziewanie na szyję z taką energię, że na chwilę tracisz równowagę. Obejmujesz ją nieśmiało i chowasz twarz w jej lekko już przeschnięte włosy. Czujesz jakbyś trzymał w ramionach największy skarb w ciele ukochanej kobiety. Jej miękkie, jędrne ciało pasuje do twojego idealnie i jesteś pewny, że zrobisz wszystko żeby należała do ciebie duszą i ciałem. 

- To chyba znaczy, że się zgadzasz? – szepczesz jej do ucha delikatnie muskając ustami jej policzek i szyję.

- Tak, ale jestem odrobinę zagubiona – gdy patrzysz na jej zarumienioną twarz to masz ochotę wpić się w jej usta i nie wypuszczać z ramion do rana.

- Nie martw się, ja też – śmiejecie się oboje ciągle obejmując się szczelnie. Jest ci dobrze, gdy ufnie opiera głowę o twoją klatkę piersiową – na początek zapraszam cię na prawdziwą randkę. Przyjdę po ciebie o 18, a teraz muszę iść na trening.

Niechętnie odsuwasz się od jej gorącego ciała, ale niezwykle szczęśliwy wychodzisz z jej mieszkania i jak na skrzydłach pędzisz na siłownię.

Masz na imię Łukasz i jesteś najszczęśliwszym człowiekiem na świecie!

Ta historyjka w zamiarze miała być infantylna, romansowa i taka właśnie jak to wyżej. Nie potrafię pisać o szczęściu więc chcę to jak najszybciej zakończyć, żeby skupić się jedynie na pisaniu jedno-partów o seksie i tragediach. Tam chyba lepiej się czuję:)